IJsland (vrijdag 9 juli 2010)

We hebben in Laugarvatn overnacht in een Edda hotel. Dit is nu een hotel, de rest van het jaar een internaat.
De ligging aan het meer is prachtig en zelfs aan de oevers stoomt het. We zitten namelijk in het vulcanisch gebied.

Wat opvalt is dat je alleen maar vogelgeluiden hoort. In Nederland is er altijd wel ergens een trein, auto(snelweg) of vliegtuig te horen al sta je midden op de Veluwe!! Hier hééééél af en toe een auto.

Vandaag de eerste echte bezichtigingen: een geiser en een waterval.
De bekendste geiser: de Geysir. De ´moeder´ aller geisers qua naamgeving dan. Helaas spuit deze niet of nauwelijks meer. Mede omdat men er vroeger zeep in gooide om ze sneller te laten spuiten. Hierdoor is de waterhuishouding zodanig verstoord.
Gelukkig ligt er een naast die het wel elke paar minuten doet. Wat een machtig gezicht. Ook spannend. Je ziet van alles gebeuren aan het wateroppervlak. Het stijgt en daalt en stijgt en daalt en telkens denk je: ja nu spuit ie. En dan ... ben je net te laat met je foto maken. Gelukkig kan een beetje toestel tegenwoordig ook filmen. Nou alleen nog een film zien te downloaden vanaf de filmcamera....

Daarna door naar een van de spectaculairste watervallen (van de wereld). Het water stort over meerdere lagen uiteindelijk een kloof in. Er zijn duidelijke voetpaden en op sommige punten ´regent´ het de hele tijd.
Bij het restaurant kwamen we een Nederlandse motorrijder tegen, die aan zijn laatste vakantiedagen bezig was. Hij (en zijn groep) hadden helaas nogal slecht weer gehad. Op dat moment was het gelukkig lekker zonnig en warm (zo tegen de 20 C). Zijn BMW 1200 GS was eigenlijk te zwaar voor dit landschap, maar het was allemaal zonder kleerscheuren gelukt. De extra grove banden die hij voor deze reis had gekocht waren al bijna versleten vanwege het grove asfalt dat ze hier op de wegen hebben liggen.

IJsland (donderdag 8 juli 2010)

We gaan in Reykjavik naar het VVV om ideëen op te doen voor onderweg en folders.
Fraaie stad waar we aan het eind nog een paar dagen zullen zijn.
Vandaag alleen VVV, koffie gedronken en enkele kaarten voor jarigen gekocht.


De eerste indrukken van het landschap: ruim, open, veel water in de vorm van meertjes, sloten en beekjes.

We gaan op weg naar Laugarvatn. Een dorp en een meer met dezelfde naam.
IJsland heeft één autosnelweg (jaja met nr 1), die voor onze begrippen meer op een provinciale weg lijkt. Hoe verder van Reykjavik des te minder verkeer. Nu ik dit schrijf is het al de 4e dag dat we hier zijn en als er gemiddeld per kilometer één auto rijdt is het veel.

Een deel van de route gaat over een onverharde weg, alleen gravel. Auto´s zie je al van ver aankomen, of liever: de stofwolk die ze bij zich hebben. Gelukkig waait het flink zodat we weinig last hebben van het stof. De auto ziet er alleen niet uit als we onderweg stoppen.

Het is ff wennen al die IJslandse namen. Gelukkig hebben we een goede routebeschrijving en gedetailleerde kaart.

IJsland, dag & (eigenlijk nacht ) woensdag 7 juli 2010

In plaats van een schriftje kan ik natuurlijk hier van alles vertellen over onze vakantie.
Voordat de vele fraaie details en de verhalen die ik vertel allemaal in mijn hoofd door elkaar gaan lopen geef ik nu al een verslag. Elk hotel heeft internet, meestal gratis. Het is zondag en we zijn sinds woensdagnacht hier. Om 23.30 landde het vliegtuig en het was nog errug licht.
Eigenlijk konden we de huurauto pas 's morgens in de ochtend ophalen.
Maarja, voordat we de bagage hadden was het eigenlijk al morgen....
Ff proberen: ja hoor we konden de auto al meenemen. Er was zelfs keuze genoeg, omdat nog niemand zijn auto had opgehaald.
Een Hyundai Getz, vijf-deurs. Eigenlijk wilden we een drie-deurs, omdat je dan meestal als chauffeur meer beenruimte hebt. Maar vijf-deurs is handig ivm de koffers. Eén in de kofferbak, één op de achterbank.

Wij mogen alleen op de ´grote´ weg rijden. Voor het binnenland heb je die andere nodig om over zand(modder)wegen te rijden en door riviertjes te rijden. Dat vereist een ietwat grotere auto én ervaring met modderwegen enzo....

En dit zie ik mezelf (of Corné) nog wel doen.




maar dit niet


Oja, we waren op weg van het vliegveld naar het hotel.
Het is nog zo licht rond 00.30 dat we geen lampjes nodig hebben om de kaart te lezen!!!!
Het Flughafen hotel in Keflavik is modern, zoals de meeste hotels maar dat wisten toen nog niet.