mijn bibliotheekding; mijn boeken online

Lekker lui zitten of liggen lezen komt er maar weinig van de laatste jaren. De verandering van werk is daar mede oorzaak van.
Toch maar eens wat titels ingevoerd in Librarything onder de naam jacquesboekies
Wie worden het er nog meer.....
Voor enkel moest ik wel ff zoeken (in mijn grijze massa of via internet) die waren wel ver weggezakt. Er komen weer een hoop herinneringen naar boven.

Ergens zitten er in mijn hoofd nog herinneringen aan boeken maar die komen nog niet boven drijven. Vaag in de mist: er was toch .....

ik zoek zoek zoek een boek

Een van de eerste werkzaamheden in een openbare bibliotheek was het typen van catalogus kaartjes. Bijna niet meer voor te stellen: van die kleine witte stevige kaartjes met een gat erin. Je typte je lens op auteurs, titel en onderwerpen. Daarna alles in de kaartenbak. En bij afschrijven alles er weer uit.


Een geautomatiseerde catalogus was een zegen. Alles in een vloek en zucht ingevoerd, opgezocht en meteen weten of het uitgeleend is ja of nee. Heerlijk.

De Aquabrowser was ff wennen. Je kreeg veel resultaten en wat je zocht stond niet altijd bovenaan. Voordeel is dat je kunt verfijnen naar soort materiaal ((jeugd)boek, website, dvd) en dat de krantenbank en Davindi meteen doorzocht worden. Één zoekactie en meerdere bronnen. Handig en overzichtelijk.


Om je te orienteren op een onderwerp kan het handig zijn: welke deelonderwerpen, raakvlakken heeft mijn onderwerp? Het lijkt meer op Googliaans zoeken: doe maar iets wat er op lijkt en zoek het daarna lekker zelf uit.
In het begin had de Aquabrowser nog de functie 'Exact zoeken' om op auteur, titel of onderwerp te zoeken. Als je op zoek bent naar één bepaald item is dat wel zo handig. Geen overbodige informatie. Bovendien stond (staat?) in de Aquabrowser niet altijd bovenaan wat volgens mij de meest overeen kwam met de ingevulde zoekwoorden.
Bij de telefoongids/gouden gids vul je een naam/onderwerp in en plaatsnaam. Het wonderlijke was dat je een paar jaar geleden eerst de resultaten uit de hele regio te zien kreeg en kon verfijnen naar de plaatsnaam die je had ingevuld. Het omgekeerde lijkt me logischer: eerst de resultaten in de plaats die ik invul en dat ik kan kiezen om de regio uit te breiden. voor het geval er niet bij zit wat ik zoek. Gelukkig zijn ze bij de gouden gids ook tot dat inzicht gekomen.


Zelf zoekwoorden toevoegen kan een uitkomst zijn. Het levert ook inzicht in zoekgedrag van mensen. Bij een vervolg op een boek vulden de leners zelf de titel van het eerste deel in en ook het woord vervolg. Zoiets zou een bibliotheek medewerker niet zo snel doen. Maar wel handig.

Library thing; mijn boekenkast op internet

Jaren gelden had ik dit graag gedaan. Tegenwoordig lees ik nauwelijks nog een roman. Ik ben met andere zaken bezig. Voor lezers is het een goede bron om eenlijst van je eigen boekenkast te maken en informatie aangevuld te krijgen. Mooie plaatjes en recensies. Je menin gover een boek delen en ontdekken wat anderen vinden en ideeen op doen voor het volgende boek dat je wilt lezen.

You tube

You tube is heerlijk.
Muziekclips bekijken en luisteren.
Voorpret bij vakanties.

Voor ons misschien handig om instructiefilmpjes over informatievaardigheden te plaatsen.

De site van de VOB met biblitheekfilmpjes doet het nog steeds niet of nietmeer. De blog van Edwin Mijnsbergen brengt het goed onder woorden: waarom weer een eigen kanaal bedenken als er een goed medium (Youtube) is. Het moet onderhouden worden en blijkbaar is dat nooit gelukt.

podcast; je eigen radio wanneer en waar je wilt

Radio gebruik ik alleen voor muziek, niet voor echt tekstprogramma's om naar te luisteren. Geen actualiteitprogramma's of uitzendingen over zaken die ik interessant vindt. Het voorbeeld in het filmpje geeft goed aan wat de mogelijkheden zijn. Of wat een collega van mij doet: luisteren naar "Met het oog op morgen" op haar MP3 in de trein. Voor zoiets lijkt hetme wel handig.

ook dat je je kunt abonneren op uitzendingen die automatisch op je mp3 speler komen lijkt me handig. Alleen niet voor mij.

vrijdag

De zalmtrap in Pitlochry bekeken.
Geen echte trap waar de zalmen moeten springen maar 34 bassins die telkens met een buis met elkaar in verbinding staan. De zalmen (en forellen en?) kunnen tegen de stroom in zwemmen om telkens een bassin hoger te komen. En zo het hoogteverschil van de rivier en het water achter de stuwdam te overbruggen. Bij twee bassins is een raam gemaakt zodat je in de bassins kunt kijken. Een Italiaan had een zalm gefotografeerd zelfs. Er hangt ook een teller die aangeeft hoeveel er voorbij zijn gekomen. Terwijl we in het bezoekerscentrum zijn zijn er 4 zalmen voorbij de teller gezwommen.

Volgende stad op het programma is Stirling. Bekend vanwege diverse veldslagen die hier gevoerd zijn. Een groot kasteel en veel oude panden Geen kamer te krijgen volgens de ‘VVV’zelf naar het pension voor morgenavond. Die heeft vanavond ook nog een kamer vrij. Die nemen we. Hoeven we niet te gaan zoeken in Stirling. Wel ons programma omgooien. Het is slechts 40 km dus zo erg is het ook weer niet. We bezoeken de old town jail met een rondleiding vandoor een acteur. Af en toe erg schrikken maar hij betrekt iedereen er wel bij.

Veel oude gebouwen maar ook een hypermodern winkelcentrum dat achter deze gebouwen ligt. Mooi gedaan.

donderdag 18 aug

Op naar Pitlochry.

De eerste stop is in Aberdeen in Duthie park. Veel speelterrein voor kinderen maar ook kassen met lokale maar ook (sub)tropische planten. Leuk om te zien en een lekker ontbijt genomen.

Een tussenstop in Ballater, vlakbij Balmoral castle. Dit is het ‘buitenhuis’ van het Engelse koningshuis. Queen Victoria heeft het gekocht in 1840 ofzo. Ze was blij dat ze af en toe kon ontkomen aan de alle koninklijke verplichtingen. Soms ging ze met haar man een paar dagen op ‘expeditie’ om aan alles te ontsnappen. Enkele herbergiers kende het stel en zei niets als ze kwamen om te overnachten. Balmoral is prive bezit en tot augustus te bezichtigen. Vanaf dat moment is de familie (regelmatig) aanwezig.

In Ballater is een treinstationnetje opgeknapt omdat de koningin daar vroeger aankwam. Er is een kleine tentoonstelling en het koninklijke rijtuig staat er.

De weg door de Highlands is af en toe net een achtbaan. Paar meter omhoog, dan weer omlaag. Erg bochtig, onoverzichtelijk. Maar wel verschrikkelijk MOOOOOOOOOOOI. Een enkele regenbui maakt het rijden er niet makkelijker op.

In Pitlochry boeken we via de tourist information een kamer voor de nacht en meteen een voor de nacht van zaterdag-zondag in de buurt van het vliegveld.